آغوش امن

ديريست که هيچ پروانه ای شعر مرا به شب نشينی نمی خواند

و هيچ کس اينجا راز کهنگی ما را نمی داند

مرا درياب

مرا در امن ترين زاويه ی ذهنت بی هراس نام و نان دمی درياب

مرا درياب

شايد دوباره  تازه شوم

شايد دوباره شبی برای آغوش امن مادرم اندازه شوم

لینک
چهارشنبه ٢۳ فروردین ۱۳۸٥ - بنفشه رحمانی