سيب

ايستاده ای سرخ

بر سرانگشتی سبز

به فريب من

                                            در بهشت برين......

نشسته ام سرد

با داغ ننگ چيدن تو بر پيشانی

و انگشت اتهامی مردانه که مغزم را نشانه می رود

                                          در هزار توی تاريخ

                                                             بر حضيض زمين...... .

 

لینک
چهارشنبه ۱٦ فروردین ۱۳۸٥ - بنفشه رحمانی