عصيان   

«من عصیان می کنم ، پس من هستم»     کامو

                                                   

من خیلی با این جمله ی کامو موافقم. فکر می کنم آدم هایی که عصیان نمی کنند خشک و رام و غالبی و تکراریند. هر کسی باید یک بار هم که شده جلو بایدها و نبایدها بایسته.

من اگر بخوام یکی از حالت های ماده رو انتخاب کنم ،ترجیح می دم جامد باشم. چون دلم می خواد همیشه شکل خودمو داشته باشم نه اینکه به شکل ظرف هایی که دیگران تعیین می کنن در بیام.

می بینی حالم خوب شده!دیگه عذاب وجدان ندارم! آماده ام که باز عصیان کنم!!!!!!!!

لینک
سه‌شنبه ٧ شهریور ۱۳۸٥ - بنفشه رحمانی