حرف هایی برای نگفتن

 

روزهای پایانی خرداد برای همه ما یادآور پرواز مردیست که چنان به فرمان عشق زیست که تمام

 

محال ها را به تسلیم وا داشت. معلم بزرگی که در عصر ما از معدود سرمشق های اعتراض بود.

 

دکتر علی شریعتی دوم آذر ماه سال هزاروسیصد و دوازده شمسی در روستای کویری  کاهک از

 

توابع مزینان به دنیا آمد ودر هفت سالگی برای تحصیلات ابتدایی به دبستان ابن یمین مشهد رفت.

 

پس ا زپایان تحصیلات ابتدایی وارد دبیرستان فردوسی مشهد شد و سال 1329 به اصرار پدر

 

به دانشسرای مقدماتی مشهد رفت. سال31 با پایان دوره دانشسرا در اداره آموزش و پرورش

 

مشهد استخدام شد ودر همان سال انجمن اسلامی دانش آموزان و دانش جویان را بنیان گذاری

 

کرد.یک سال بعد به عضویت نهضت مقاومت در آمد ومبارزه را آغاز کرد.

 

دکتر شریعتی سال 1334 وارد دانشکده ادبیات مشهد شد،سال 37 با احراز رتبه اول فارغ

 

فارغ التحصیل شد ودر همان سال ازدواج کرد.یک سال بعد با بورس دولتی به فرانسه اعزام شد

 

و در آنجا با سازمان آزادی بخش الجزایر آشنا شد و به مبارزات سیاسی ادامه داد.

 

سال 43 با مدرک دکترای تاریخ به ایران بازگشت ودر مرز دستگیر شد و به زندان قزل قلعه

 

تهران منتقل شد.پس از آزادی در دانشکده ادبیات مشهد مشغول تدریس شد و از سال 47

 

سخنرانی های سازنده اش را درحسینیه ارشاد به دعوت استاد مطهری آغاز کرد.

 

مبارزات دکتر شریعتی چنان شدت یافت که در سال 51 حسینیه ارشاد تعطیل شد و یک سال بعد

 

وی به زندان افتاد.سال 54 پس از تحمل هجده ماه زندان انفرادی آزاد شد و مجبور به خانه

 

نشینی شد. 

 

دکتر علی شریعتی در سال 1356 به اروپا رفت و روز یکشنبه بیست و نه خرداد 56 پس از

 

چهل و چهار سال زندگی پر از حماسه در اثر سکته قلبی در گذشت وروز یکشنبه پنجم تیرماه

 

 

پیکر وی به دمشق منتقل ودر جوار صحن حضرت زینب (س) به خاک سپرده شد و روح بی

 

قرارش جاودانه شد.

 

یادش گرامی باد.

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

لینک
سه‌شنبه ۳٠ خرداد ۱۳۸٥ - بنفشه رحمانی

       

برای ديدن من

اين همه خم نشو

من با همين کلاف سر در گم بی مقدار

به خريدن يوسف نگاه تو آمده ام

حتی اگر باور نکنی زن بودنم را... .

لینک
سه‌شنبه ۱٦ خرداد ۱۳۸٥ - بنفشه رحمانی

       

انتظار

تو نيستی و بهار

به سراغ اين باغ نمی آيد

نه ماه

نه ستاره

به شب ما حتی چراغ نمی آيد

قاصدک های خوش خبر به حياط همسايه می روند

به خانه ما حتی کلاغ نمی آيد

لینک
یکشنبه ٧ خرداد ۱۳۸٥ - بنفشه رحمانی

       

حق با هدايت است:

     

     «در زندگی زخم هاييست که در انزوا همچون خوره 

     

      روح را می خورد و می تراشد... .» 

 

لینک
سه‌شنبه ٢ خرداد ۱۳۸٥ - بنفشه رحمانی