آغوش امن

ديريست که هيچ پروانه ای شعر مرا به شب نشينی نمی خواند

و هيچ کس اينجا راز کهنگی ما را نمی داند

مرا درياب

مرا در امن ترين زاويه ی ذهنت بی هراس نام و نان دمی درياب

مرا درياب

شايد دوباره  تازه شوم

شايد دوباره شبی برای آغوش امن مادرم اندازه شوم

لینک
چهارشنبه ٢۳ فروردین ۱۳۸٥ - بنفشه رحمانی

       

                                        يا ودود 

دلم می خواد يه دوست خوب پيدا کنم از اون دوستا که لازم بشه هر کاری برات می کنن،يه دوست واقعی که وقتی دلم می گيره به دادم برسه.راستشو بخوای پيداش کردم فقط نمی دونم چطور باهاش صميمی بشم يعنی اصلا گم نشده بود ......هيچ وقت گم نميشه من گم شدم بدجوری هم گم شدم انقدر گم که نمی تونم راهو پيدا کنم...... مثل بچه هايی که تو خيابون دست مامانشونو ول می کنن........                                می دونم دوستم داره می دونم خيلی مهربونه.....می دونم اگر از هم دور شديم تقصير خودمه......گفتم که گم شدم...... 

تو اگر با دوست خوب من دوستی ازش بخواه که منو پيدا کنه... .

 

 

لینک
سه‌شنبه ٢٢ فروردین ۱۳۸٥ - بنفشه رحمانی

       

                                 سيب

ايستاده ای سرخ

بر سرانگشتی سبز

به فريب من

                                            در بهشت برين......

نشسته ام سرد

با داغ ننگ چيدن تو بر پيشانی

و انگشت اتهامی مردانه که مغزم را نشانه می رود

                                          در هزار توی تاريخ

                                                             بر حضيض زمين...... .

 

لینک
چهارشنبه ۱٦ فروردین ۱۳۸٥ - بنفشه رحمانی